Tuesday, August 27, 2013

De National Labor Relation Board in de greep van de Senaat

[Door Cees van Aanholt] - In haar streven om de (machts)positie van de vakbonden te verkleinen probeert de Grand Old Party zichzelf een nieuw wapen te verschaffen. Met het onlangs door het Huis van Afgevaardigden aangenomen wetsvoorstel ‘Preventing Greater Uncertainty in Labor-Management’ proberen de Republikeinen grip te krijgen op de National Labor Relations Board. Wat betekent dit voor het werk dat deze onafhankelijke federale instelling in de laatste jaren heeft verzet?

National Labor Relation Board 
De National Labor Relation Board (NLRB) is een onafhankelijke federale instelling, die in 1933 werd geïntroduceerd met de National Industry Recovery Act (NIRA). De NLRB verschaft voor de private sector het wettelijk kader voor a) het waarborgen van het recht van werknemers zich te organiseren en b) het doen van bindende uitspraken bij arbeidsconflicten. Daarmee speelt zij een belangrijke rol ten aanzien van de inzet van de factor arbeid binnen deze sector waar 80% van de beroepsbevolking in de VS zijn emplooi vindt. Concreet betekent dit dat de NLRB het wettelijke recht van werknemers om zich te organiseren in een ‘bargaining unit’ waarborgt. Daarnaast onderzoekt ze beschuldigingen van zowel werknemers, vakbondsvertegenwoordigers als werkgevers die van mening zijn dat hun rechten zoals vastgelegd in de National Labor Relation Act (1935) zijn geschonden. Daar waar deze gegrond worden verklaard speelt zij een rol in het door middel van schikking oplossen van het geschil. Houden partijen zich niet aan het oordeel van de NLRB dan staat voor haar de mogelijkheid open naleving alsnog af te dwingen via de US Courts of Appeal. 

Om de geschetste opdracht te kunnen uitvoeren heeft de NLRB zich georganiseerd in twee onderdelen, te weten de ‘Board’ en de ‘General Counsel’. De ‘Board’ is als het ware een rechtsprekend orgaan dat op basis van formeel opgetekende feiten uitspraken doet over de haar voorgelegde zaken. De ‘General Counsel’ is verantwoordelijk voor het onderzoeken van vermeende onrechtmatige praktijken en treedt op als aanklager als de aanklachten gegrond zijn.

Ten tijde van de Bush administration had de NLRB een reactieve opstelling. Met de komst van Obama is dit veranderd. Sinds januari 2012 verkeert de NLRB echter in onzekerheid. Van de 5 zetels zijn er op het moment 2 vacant en van de 3 benoemingen worden er 2 op hun rechtmatigheid aangevochten. Het gaat hier om zogenaamde ‘recess appointments’. Daarbij heeft de President gebruik gemaakt van zijn bevoegdheid om, in geval de Senaat met reces is, nieuwe benoemingen in de Board door te voeren. Tegenstanders van deze benoemingen claimen dat er geen sprake was van een reces zoals bedoeld in de grondwet, maar een periode tussen twee bijeenkomsten van de Senaat. Genoeg controverse voor politieke strijd die uiteindelijk heeft geresulteerd in het aannemen van het betreffende wetsvoorstel door het door de Republikeinen gecontroleerde Huis van Afgevaardigden. De volgende stap is goedkeuring van het wetsvoorstel door de Senaat. Hier hebben de Democraten vooralsnog de meerderheid. Het is maar de vraag of dit na de ‘mid-term elections’in 2014 nog het geval is.  

‘Noel Canning vs. NLRB’ 
Het wetsvoorstel is een vervolg op een uitspraak van het Hof van Beroep in de Distict of Columbia in de zaak Noel Canning vs. NLRB. Hierin oordeelt het hof dat ten tijde van de benoemingen de Senaat niet in reces was en dat Obama de Senaat had moeten consulteren en om instemming had moeten vragen. Een ander Hof van Beroep heeft in NLRB vs. Vista eveneens geoordeeld dat de ‘recess appointments’ in strijd zijn met de Grondwet.

‘Preventing Greater Uncertainty in Labor-Management’ 
Ondanks de geschetste omstandigheid heeft de NLRB haar werk voortgezet. Een doorn in het oog van de Republikeinen. Met het wetsvoorstel ‘Preventing Greater Uncertainty in Labor-Management’ krijgt, na goedkeuring van het wetsvoorstel door de Senaat, het Congress de mogelijkheid om de door de President gevolgde procedure (het toepassen van de ‘Recess Appointments’ bepaling, Artikel II, Sectie 2, Clausule 2 van de Grondwet) te toetsen aan de Grondwet. Volgens de opstellers van dit wetsvoorstel geldt verder dat de Board slechts mag oordelen als een minimum van drie rechtmatig benoemde leden aanwezig is (quorum beginsel). Dit kan betekenen dat alle besluiten van en uitspraken die door de Board vanaf 2012 zijn gedaan als onrechtmatig worden bestempeld. Daarom is in het wetsvoorstel de eis opgenomen dat de NLRB al haar activiteiten staakt die een quorum vereisen. De vraag komt echter pas op het bord van de Supreme Court te liggen als de Senaat de wet heeft goedgekeurd en de President hem heeft getekend (de laatste twee ‘stages’ in de totstandkoming van een federale wet in de VS). Dit is vooralsnog gegeven de politieke verhoudingen in de Senaat niet aan de orde.

Beperkte houdbaarheidsdatum 
De vakbonden claimen dat ‘Preventing Greater Uncertainty in Labor-Management Relations Act’ de facto sluiting van de NLRB betekent. Het ontneemt werknemers het laatste toevluchtsoord om vermeende onrechtmatige praktijken van werkgevers aan te vechten. Zoals het opwerpen van blokkades als de werknemers de wens uitspreken zich te willen organiseren. Werkgevers krijgen, wetende dat een tijdige reactie van de NLRB zal uitblijven, de mogelijkheid wetgeving te negeren. 

Werkgevers echter stellen dat voor zowel werkgevers als werknemers het nu onduidelijk is wat de waarde is van de uitspraken van de NLRB. Zij zijn vóór de wet omdat deze duidelijkheid zal scheppen in hoe de partijen zich dienen te gedragen. De wet zal, aldus de werkgevers, niet van invloed zijn op de lokale werkzaamheden van de NLRB in het kader van vermeende onrechtmatige arbeidspraktijken en ontneemt werknemers niet het recht om een petitie in te dienen voor vakbondsverkiezingen. Met de ‘Preventing Greater Uncertainty in Labor-Management Relations Act’ wordt voor alle partijen de onzekerheid weggenomen over de waarde van de uitspraken huidige NLRB.

Er bestaat dus een duidelijk verschil van inzicht in wat deze wet betekent voor de werkzaamheden van de NLRB. Namens de vakbonden stelt de American Federation of Labor -Congress of International Organisations (AFL-CIO) dat het aannemen van de wet in de praktijk werkgevers alle ruimte biedt om hun gang te gaan. Zoals geschetst zal de Senaat gegeven de politieke verhoudingen dit wetsvoorstel vooralsnog niet oppakken. Er is dan ook slechts sprake van een symbolisch initiatief van de anti vakbond agenda van de Grand Old Party.

De werkgevers daarentegen stellen bij monde van David French, vice-voorzitter van de National Retail Federation (NRF), een grote werkgeversvereniging, dat met het aannemen van de wet de NLRB op lokaal niveau gewoon haar werk kan voortzetten. Het wetsvoorstel eist echter wel dat de NLRB al haar werkzaamheden staakt die een quorum vereisen tot het Supreme Court zich heeft uitgesproken.

Mocht het ooit zover komen dan kan het hoogste rechtscollege in de VS oordelen dat alle besluiten en uitspraken van de NLRB vanaf 2012 ongeldig zijn. Een dramatische uitslag voor de NLRB en alle partijen die op basis van haar besluiten en oordelen de eigen inzet gehonoreerd dan wel afgewezen zagen. Obama heeft met zijn ‘recess appointment’ willens en wetens het risico genomen dat hij ter verantwoording zou worden geroepen. Er is dan ook sprake van hoog (politiek) spel van het Witte Huis dat heeft geresulteerd in uitspraken en besluiten van de NLRB met een mogelijk beperkte houdbaarheidsdatum.

Cees van Aanholt is socioloog. Hij publiceert over onderwerpen op het terrein van de Arbeidsverhoudingen in de Verenigde Staten.

No comments: