Friday, May 8, 2009

Regionale organisingstrategie succesvol - mits geïmplementeerd

De meest succesvolle afdelingen in termen van ledengroei zijn de afdelingen die methodes hebben ingevoerd zoals werkplekken in kaart brengen en campagnes voeren rond lokale issues, zo blijkt uit een uitgebreide evaluatie door Jeremy Waddington en Allan Kerr van de organisingstrategie van de Britse publieke-sectorbond UNISON. De uitkomsten lijken steun te geven aan de opvatting dat implementatie cruciaal is bij organisingstrategieën.
Om de daling van de organisatiegraad te keren lanceerde UNISON in 1997 een Landelijke Organising- en Wervingsstrategie. Anders dan Amerikaanse bonden zoals de SEIU koos UNISON er niet voor om op grote schaal gespecialiseerde organisers in te zetten. In plaats daarvan is een grote rol weggelegd voor kaderleden. Bovendien is de aanpak van UNISON meer gedecentraliseerd, met meer speelruimte voor lokale afdelingen.
Een centraal element zijn lokale Ontwikkelings- en Organisingplannen. Van afdelingen wordt onder meer verwacht dat ze werkplekken in kaart brengen om potentiële doelgroepen voor organisingcampagnes in beeld te brengen; dat ze plannen maken voor werving en ledenbehoud; dat ze zorgen dat meer leden actief worden en dat ze de individuele en collectieve belangenbehartiging verbeteren. Daarbij kunnen ze samenwerken met zelforganisaties en met bondsinitiatieven zoals Learning Reps (loopbaanadvies op de werkplek). Ook kunnen ze proberen om meer vakbondsverlof te krijgen.
Waddington en Kerr maken een onderscheid tussen afdelingen zonder ledengroei tijdens een periode van drie jaar; een tussengroep; en afdelingen met meer dan 6 procent groei. Het bleek dat afdelingen met een hoge groei vaker elementen van de organisingstrategie hadden geïmplementeerd. Zo zei 82 procent van de branch secretaries van afdelingen met veel groei dat men werkplekken in kaart heeft gebracht (tegenover 14 procent bij afdelingen zonder groei); 67 procent zei dat er een plan is om niet-leden te organiseren (tegenover 26 procent bij afdelingen zonder groei) en 49 procent zei dat er campagnes waren gelanceerd rond lokale issues (tegenover 37 procent in afdelingen zonder groei).
Overigens lijkt een groei van 6 procent over drie jaar misschien bescheiden in vergelijking met de meest succesvolle bonden, die soms wel 10 procent ledengroei per jaar realiseren. Waddington en Kerr wijzen erop dat UNISON door de meeste werkgevers erkend is. Dat heeft voor de hand liggende voordelen, maar het betekent wel dat het moeilijker is om een radicale omslag naar een organisingaanpak te maken dan in situaties waar bonden bedrijven proberen te organiseren waar ze nog geen voet aan de grond hebben.
Jeremy Waddington and Allan Kerr (2009), Transforming a Trade Union? An Assessment of the Introduction of an Organizing Initiative. British Journal of Industrial Relations 47(1): 27-54.

No comments: