Wednesday, February 18, 2009

Campagne om verpleegkundigen te organiseren

Na initiatieven in de schoonmaak en distributiecentra wordt de succesvolle organisingaanpak uit Amerika nu ook ingezet om verplegend personeel te organiseren. Organisers van ABVAKABO FNV hebben inmiddels ongeveer honderd verpleegkundigen van het Universitair Medisch Centrum (UMC) in Utrecht gesproken om te achterhalen wat er leeft.
De verpleegkundigen zijn niet gewend om voor hun rechten op te komen. “Ze zijn erg geneigd om zichzelf weg te cijferen”, vertelt projectleider Lilian Marijnissen. “De patiënt is voor hun het belangrijkste”. Het ligt daarom voor de hand dat de kwaliteit van de zorg een belangrijk thema zal worden in de campagne.
ABVAKABO FNV heeft al eerder geëxperimenteerd met organising, maar toen was de aanpak versnipperd waardoor de resultaten tegenvielen. Dit keer is gekozen om de aandacht te concentreren op het UMC, een grote organisatie waar slechts 7,2% lid is van de ABVAKABO FNV. Totaal werken er bij het UMC 10.000 mensen, maar de campagne richt zich op de 3.000 verpleegkundigen bij het academisch ziekenhuis.
Als eerste stap is men gaan praten met de kaderleden. Zij stonden positief tegenover de aanpak, maar het viel wel op dat ze geen weerspiegeling vormen van het personeelsbestand. De gemiddelde medewerker is 38 jaar oud; het gemiddelde kaderlid bijna 50. “Sommigen zeiden: ik ga al bijna met pensioen”, aldus Marijnissen.
Vervolgens is men via via contactgegevens gaan verzamelen van verpleegkundigen om gesprekken met ze te voeren. De meeste gesprekken vinden plaats bij mensen thuis. Zulke ‘house calls’ zijn een standaardonderdeel van de Amerikaanse organisingaanpak, maar Nederlanders twijfelen vaak of deze werkwijze hier wel werkt, aangezien mensen op hun privacy gesteld zijn.
De organisers van ABVAKABO FNV merkten echter dat veel verpleegkundigen de huisbezoeken juist erg waarderen. “Mensen kunnen thuis veel vrijer praten en ze krijgen het gevoel dat het om een belangrijke campagne gaat als je er speciaal voor bij ze op bezoek komt. Bovendien bouw je snel een warme band op, omdat je bij iemand thuis geweest bent. Als je dan elkaar weer tegenkomt in het UMC dan is er die band”.
Sommige verpleegkundigen zijn meteen al ‘superenthousiast’, anderen willen nog even de kat uit de boom kijken voor ze zelf actief worden. “Het is belangrijk dat we snel een concreet resultaat bereiken, al is het maar iets kleins, om mensen te laten zien dat het werkt”, aldus Marijnissen.
Als er een comité van actieve verpleegkundigen is gevormd zullen de organisers op zoek gaan naar bondgenoten die de campagne willen steunen. “We zijn aan het rondkijken wat voor maatschappelijke organisaties er allemaal zijn, zoals bijvoorbeeld patiëntenorganisaties. Maar misschien zijn er ook wel wetenschappers die hun naam hieraan willen verbinden”.
De campagne zal er waarschijnlijk anders uitzien dan andere organisingcampagnes. “Verpleegkundigen zullen bijvoorbeeld niet zo snel het werk neerleggen, ze willen niet dat patiënten de dupe worden. Maar het is wel de bedoeling dat we net als bij andere organisingcampagnes een escalatiemodel hanteren waarbij de acties steeds intensiever worden”.
Het team dat de campagne uitvoert bestaat uit zes mensen, waaronder twee organisers uit het vorige project van ABVAKABO FNV, twee activisten die ook actief waren in de schoonmaakcampagne, een voormalige beleidsmedewerker en Marijnissen zelf. Marijnissen studeerde vorig jaar af met een scriptie over de organisingaanpak.
Het team hoopt binnenkort ervaringen uit te wisselen met collega’s uit Duitsland, waar ook een organisingcampagne bij een academisch ziekenhuis loopt. Daarnaast is er regelmatig afstemming met de Amerikaanse vakbond SEIU. Veel tijd om rustig uit te proberen welke aanpak het beste werkt hebben ze niet: het project loopt tot 31 december.
Afbeelding: het organisingteam, van links naar rechts: Cihan Ugural, Bob Wester, Reinier Engelen, Jolanda van Brunschot, Lilian Marijnissen. Niet op de foto: Karin Schepers. Foto: Jan van der Ploeg.

1 comment:

Irene Hadjidakis said...

Hallo campagne.
mijn naam is Irene Hadjidakis;\, en ik werk als verpleegkundige in de wijk in Den Haag.
Mijn collega's, onze patienten en hun families hebben in de afgelopen maanden mee mogen maken hoe dun het laagje ijs van de verzorgingsstaat nog maar is, en wat voor een gapende afgrond zich daaronder bevindt. Wij werken nu onder een andere naam, maar voor ons is de grens bereikt. We beseffen ons nu dat we inderdaad niet kunnen staken omdat we onze mensen niet in de steek kunnen en willen laten, maar dat we ze momenteel nog meer in de steek laten als we niet zouden gaan staken....en toen werd het plan geboren: als we ze niet in de steek kunnen laten dan nemen we ze mee. We zijn begonnen met het organiseren van een landelijke actiedag waar verpleegkindigen, verzorgenden, vertegenwoordigers van alle andere beroepen in de zorg en patienten samen een petitie aan zullen bieden aan de regering waarin zijn met aan eisen grenzende stelligheid verzoeken om een parlementaire enquête naar de gevolgen van marktwerking in de zorg.
Meer informatie hierover: www.zorgcrisis.info , waar ook de petitie ondertekend kan worden.
16 april is er weer een voorbereidende vergadering, hier in Den Haag, doorniksestraat 150, en na het lezen over jullie campagne om verpleegkundigen te organiseren in de nursing hoop ik eigenlijk dat er iemand van 'de bond'ook wil komen, om te vernemen hoever we zijn, en in hoeverre wij iets voor elkaar kunnen betekenen. Tijdens een meeting met de ABVA/KABO voor het personeel van (toen nog) Meavita, sprak Linda Groen: als jullie 2000 man kunnen garanderen doen wij de rest.
Garanderen kan ik nog niets, maar als ik de enthousiaste reacties ontvang, en na 4 dagen on line al meer dan 400 ondertekeningen zie, terwijl de 'echte'campagne nog gelanceerd moet worden, durf ik in duizenden te gaan denken.
Wliien jullie ons helpen?
Irene Hadjidakis - van Schagen
irene@zorgcrisis.info