Friday, December 12, 2008

‘Vakbonden moeten niet zo negatief doen’

Sommige bonden proberen werknemers te organiseren door in te spelen op woede en ontevredenheid. Dat is de verkeerde aanpak, zegt Peter Hall-Jones van New Unionism in een opinieartikel. Vakbonden moeten zich niet richten op zaken waar werknemers ‘tegen’ zijn, maar op zaken waar ze ‘voor’ zijn.
De kern van zijn redenering bestaat uit gegevens over werknemerstevredenheid in westerse landen. Uit die cijfers blijkt dat meer dan tachtig procent van de werknemers redelijk of zeer tevreden is met zijn of haar werk. “Het algemene beeld voor vakbonden is glashelder: een strategie die erop gericht is om werknemers te organiseren op basis van angst en woede zal slechts een minderheid van de potentiële leden aanspreken”.
Bovendien stelt zo’n strategie “rechtse regeringen in staat om bonden af te schilderen als een destructieve socio-economische kracht, en stelt ze personeelsmanagers in staat om positieve waarden uit te dragen (zoals zorg, vertrouwen etcetera) tegenover een vermeende ‘externe’ dreiging”.
De opvattingen van Hall-Jones lijken op gespannen voet te staan met de Angelsaksische organisingbenadering, waarbij geprobeerd wordt om werknemers te organiseren op basis van kwesties waar zij zich kwaad over maken. In één opzicht komen de twee benaderingen overeen: in de nadruk die ze leggen op het belang voor vakbonden om aanwezig te zijn op de werkvloer. Hall-Jones bepleit “een nieuwe vorm van aanwezigheid – een spreekbuis op de werkvloer die op een serieuze manier aandacht kan besteden aan zaken als de bedrijfscultuur, onderlinge problemen, stress, managementstijlen en de balans tussen werk en privé”.
Heeft Hall-Jones gelijk? En betekent dat dat er iets mis is met de organisingaanpak? Reageer in de commentaren.
Foto: George Kelly

1 comment:

Egbert said...

Deze opvatting is ook niet van vandaag of gisteren maar het is en blijft een feit dat we alleen grote groepen mensen als lid inschrijven als we de confrontatie zoeken en de strijd aan gaan. Het is ook niet voor niks dat de oorspong van de vakgeweging gelegen is in de strijd van arbeiders tegen uitbuiting en bittere armoede.