Wednesday, October 22, 2008

De wereld rekent op ons

[Bijdrage van Stewart Acuff, AFL-CIO] - Ik ben net terug in de Verenigde Staten na twee dagen van bijeenkomsten in Londen. De bijeenkomsten vormen een onderdeel van onze inspanningen om een wereldwijde dimensie te geven aan het organiseren van werknemers en aan onze strijd voor rechtvaardigheid. Sinds een aantal jaar zijn we meer moeite gaan doen om aansluiting te zoeken bij vakbonden overal ter wereld, met als doel om tot een wereldwijde overeenstemming of analyse te komen van de wereldwijde economische ‘race to the bottom’ en om beter samen te werken bij onze onderhandelingen met multinationals. De bijeenkomsten die plaatsvonden in Londen op 13 en 14 oktober spelen daarbij een cruciale rol.
Op 13 oktober kwamen dertig organisers uit Groot-Brittannië, Spanje, Nigeria, Nederland, Duitsland, Zweden, Polen, Ierland en de Verenigde Staten bij elkaar om te praten over onze respectievelijke programma’s om werknemers te organiseren en om nader in te gaan op de vraag hoe we gezamenlijk multinationals, het neoliberalisme en de wereldwijde ‘race to the bottom’ aan kunnen pakken.
Op 14 oktober vierden we samen met 300 Britse organisers de tiende verjaardag van de Organising Academy van de Britse vakcentrale TUC, die geïnspireerd is door het Organizing Institute van de AFL-CIO.
Voor de eenzame Amerikaan hier vielen twee dingen op: hoezeer de wereld zit te wachten op veranderingen in Amerika en op de verkiezing van Barack Obama en hoezeer internationale vakbondsmensen en organisers erop zitten te wachten dat de Employee Free Choice Act wordt aangenomen [de Amerikaanse vakbeweging voert campagne voor een wetsvoorstel dat een einde moet maken aan de huidige vakbondsonvriendelijke arbeidswetgeving - redactie].
Philip Jennings, voorzitter van de machtige internationale vakbondsfederatie UNI, zei dat we moeten voorkomen dat de Amerikaanse arbeidsmarkt wordt geëxporteerd. Hij vertelde hoe de internationale vakbondsfederatie zich inzet voor de vaststelling van de Employee Free Choice Act, zoals tot uitdrukking kwam toen internationale vakbondsleiders hun steun uitspraken voor het wetsvoorstel op de Global Organizing Summit op woensdag 11 december 2007. Hij sprak over de noodzaak voor werknemers overal ter wereld om te zorgen dat de vrijheid om vakbonden op te richten en collectieve onderhandelingen te voeren weer terugkeert in de Verenigde Staten en over hoe schadelijk het is voor werknemers overal ter wereld dat de rechten van werknemers worden vertrapt in de grootste economie en de enige supermacht ter wereld.
Ron Oswald van de IUF, een internationale vakbondsfederatie, zei: “Een Amerikaanse economie zonder vakbonden is een ramp voor de hele wereld. De Employee Free Choice Act is cruciaal voor iedereen. Er moet een internationaal plan komen om erop aan te dringen dat de wet wordt aangenomen”. Als onderdeel hiervan zouden werknemersvriendelijke regeringen er in het kader van het wereldwijde economische reddingsplan op aan moeten dringen dat de Employee Free Choice Act wordt aangenomen.
Waar het om gaat is duidelijk. Hoe kunnen werknemers in ontwikkelingslanden zich organiseren bij bedrijven die in Amerikaanse handen zijn of die goederen en diensten verkopen aan Amerikaanse bedrijven, als werknemers in de Verenigde Staten zich niet kunnen organiseren en niet collectief kunnen onderhandelen? En wat betekent het voor werknemers in zowel ontwikkelingslanden als de rest van de wereld als de Amerikaanse ‘union busting’-aanpak [agressieve antivakbondstechnieken - redactie] wordt geëxporteerd naar de rest van de wereld, zoals de Burke Group heeft gedaan? Dat is de reden waarom de AFL-CIO een belangrijk organisingprotocol heeft getekend met de Britse TUC om gezamenlijk deze Amerikaanse vorm van union busting in Groot-Brittannië tegen te houden. Phil Jennings deed een oproep om daar een wereldwijd protocol van te maken.
Op 14 oktober vierden dertig organisers uit de hele wereld samen met 300 Britse organisers de tiende verjaardag van de Organising Academy. In Groot-Brittannië hebben ze een sociaal-democratische regering en een nieuw, door vakbonden geïnspireerd beleid ten aanzien van het organiseren van werknemers en de erkenning van vakbonden. Onder deze omstandigheden is men assertief aan de slag gegaan met het organiseren van werknemers en is men erin geslaagd om de daling van de organisatiegraad een halt toe te roepen. De dag was zowel een feest alsook een nieuwe onderstreping van het belang om werknemers te organiseren, en vooral ook kwetsbare werknemers: migranten, uitzendkrachten, werknemers in de informele sector.
Ik had de eer om deel te nemen aan een paneldiscussie met Philip Jennings en met economieredacteur Paul Mason van de BBC, die onlangs een boek over de geschiedenis van de arbeidersstrijd publiceerde met als titel ‘Live Working or Die Fighting: How the Working Class Went Global’. Hij heeft het over de strijd die werknemers overal ter wereld voeren tegen de door het bedrijfsleven gestuurde globalisering, van de Verenigde Staten tot China en India en Nigeria en Bolivia en elke andere uithoek van de wereld.
Dus dat is onze uitdaging: om internationale verbindingen aan te gaan en om aansluiting te zoeken bij de werknemersstrijd overal ter wereld, waarbij we elkaar sterker maken, met als eis een wereldeconomie die voor iedereen functioneert, juist ook voor degenen die de waarde creëren waar de wereldeconomie op draait.
Mijn vrienden en collega’s uit de hele wereld maakten me telkens weer duidelijk want onze eerste prioriteit moet zijn: kies Barack Obama en zorg dat de Employee Free Choice Act wordt aangenomen. Overal ter wereld checken mensen de peilingen als ze wakker worden, en gaan ze ’s avonds niet naar bed voordat ze op internet de peilingen hebben gecheckt. Miljarden gewone mensen en werknemers in elke uithoek van de wereld rekenen op ons om ervoor te zorgen dat Barack Obama wordt gekozen. Het is niet overdreven om te zeggen dat de wereld op ons rekent.
Stewart Acuff is speciaal adviseur van de voorzitter van de Amerikaanse vakcentrale AFL-CIO. Dit artikel verscheen eerder in het Engels op the Huffington Post en op de AFL-CIO Now blog. Meer over dit onderwerp op de TUC Stronger Unions blog. Foto: Rogue Valley IMC

No comments: