Thursday, May 1, 2008

Coalities vormen binnen vakbonden

Canadese vakbonden vormen overkoepelende mensenrechtencommissies die bestaan uit vertegenwoordigers van vrouwen, minderheden, gehandicapten, homo’s en lesbiennes, aboriginals en soms jongeren, schrijft onderzoekster Linda Briskin in een nieuw artikel.
Vrouwen hebben een lange geschiedenis van zelforganisatie binnen vakbonden. Ze zijn hierdoor niet in een marginale positie terechtgekomen, maar hebben “vrouwelijk leiderschap bevorderd, traditionele leiders uitgedaagd om meer aanspreekbaar te zijn, vakbonden gestimuleerd om democratischer te worden en vakbonden gedwongen om zich door beleidsinitiatieven en aan de onderhandelingstafel bezig te houden met zaken waar vrouwen als vakbondslid en als werknemer tegenaan lopen”, aldus Briskin.
Toen andere groepen hun eigen commissies gingen oprichten, werd hun werk echter ingewikkelder. “De vrouwencommissie vormde altijd een goede mix. Tien jaar geleden bestond de vrouwencommissie uit bijna evenveel gekleurde vrouwen als blanke vrouwen. Lesbiennes en vrouwen met een handicap manifesteerden zich openlijk als zodanig in de vrouwencommissie. Maar dat is veranderd. [...] Gekleurde vrouwen hebben momenteel sterk het gevoel dat het belangrijk is om zich rond anti-racisme te organiseren”, aldus een informant tegenover Briskin.
Om een integrale gelijkheidsagenda te ontwikkelen vormen vakbonden nu overkoepelende commissies waarin verschillende achterbannen vertegenwoordigd zijn. Hun werk kan ook lastig zijn, zo legt dezelfde informant uit: “We zijn er zo aan gewend om buitenstaander te zijn, om te moeten vechten voor aandacht en middelen, dat een belangrijke opgave is om gezamenlijk die cultuur af te leren. Mensen dachten dat we allemaal elkaars hand zouden vasthouden en de hele tijd kumbaya zouden zingen! Maar het voordeel van de structuur is dat hij ons in staat stelt om om te gaan met conflicten tussen achterbannen wanneer die zich voordoen, want ze zullen zich voordoen”.
Hoe dan ook, het organiseren van diverse achterbannen is op de langere termijn van vitaal belang voor de slagkracht van de Canadese vakbeweging, voert Briskin aan.
Linda Briskin (2008), Cross-constituency Organizing in Canadian Unions. British Journal of Industrial Relations 46: 221-47. Foto uit York University Gazette

No comments: